Het thema wat mijn verbeelding leidt

Hoe kun je nadat je een heel leven geschilderd hebt met een paar beelden duidelijk maken wat je hebt bezield? Tenslotte telt alleen het NU. Er zit natuurlijk wel een lijn in. Dezelfde ideeën, indrukken, elementen, thema's komen steeds terug - maar in gewijzigde vorm. De kleur wordt rijker en dieper, de nuances zijn subtieler - zoals rood naar bruinen, bruinen naar zwart. Weinig zwart. Het licht van de kleur is sterker geworden. De kleur, die voor mij het belangrijkste is, doet de vorm beter uitkomen. Daarin en daarmee doe ik elke dag nieuwe ontdekkingen. We leven met z'n allen op een vuilnisbelt; vol plastics, metalen, chips, vergiftige stoffen. De natuur is bezig uit te sterven: oude, bekende materialen en stoffen passen niet meer in het beeld. De manier van kijken is anders geworden. Maar wat blijft zijn de kleur en de vorm. Het enige wat ik zichtbaar wil maken is een dunne, haast onzichtbare, lijn die ons verbindt met het oneindige. Je moet zien wat er veranderd is en ermee leren leven. Uiteindelijk zie je dat onder die dunne schil van het heden de kern van het leven dezelfde is gebleven.